SmUtna melOd!a w rad!U gra
Oczy zaszklone są w łzach
Ręce drżą ze strachU
SłOńce jest za b!ałymi chmUram!
Ja jednak trOszke w!erzę
Że tO wszystkO przetrwam
S!ł m! brakUje by żyć
Ukrywam prawdę mOjegO smUtkU
ChOc!aż jest wszystk!m znana
Jestem w lękU pOchOwana
Lęk tO mÓj wrÓg , ktÓry
P!lnUje mOjegO serca bram.
ZrOzUm !!! Ja s!ę bOję-n!e w!em czegO
KażdegO dn!a czegOś !nnegO
Spadam w głebOk! dÓł
Tam jest c!emnOść ktÓrej s!ę bOję
N!e w!dzę św!atła , n!e w!dzę Was
SzybkO lec! czas , a ja n!e w!em
Gdz!e jestem
Odnajdź mn!e.
PrOzę!!
K!mkOlw!ek jesteś
Odnajdź ten dÓł ! wydOstań mn!e
BŁAGAM CIĘ!!!
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
1 komentarz:
NoOo słOnkO...
TO jest gen!alne...
MOże ! małO Optym!styczne ale bardzO m! s!ę pOdObaa...
Pzdr=*
Prześlij komentarz